ทำนาเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมของผู้เขียนที่ทำให้รู้สึกตื่นตัวตลอดเวลา ทำงานเหนื่อยๆ แล้วไปเดินผ่อนคลายยืดเส้นยืดสายตามคูนา ให้ลมเย็นๆพัดกระแทกหน้าแรงๆ ฟังเสียงลมพัดใบข้าว มันช่างสดชื่นยิ่งนัก  ถ้านึกไม่ออกว่าอารมณ์ประมาณไหน ลองจินตนาการเวลาไปยืนอยู่บนเขาใหญ่แล้วมีลมพัดมาในตอนเช้าหรือตอนเย็น อารมณ์ของผู้เขียนจะคล้ายๆอย่างนั้น มันรู้สึกดีจนบอกไม่ถูก  ตัวผู้เขียนเองมีความผูกพันกับการทำนาเป็นอย่างมาก เพราะเกิดมาพ่อแม่ก็พาไปเหยียบโคลนตมตั้งแต่ยังเด็ก สมัยเรียนประถมนั้นก่อนจะไปโรงเรียนต้องตื่นแต่ตีห้า เพื่อจูงควายไปเลี้ยงก่อน ค่อยมาอาบน้ำกินข้าวแต่งตัวไปโรงเรียน ตามประสาเด็กบ้านนอก สมัยนั้น windows 7 ยังไม่มี windows me  ยังไม่เกิด  เต็มที่ก็  Windows 95   แต่ยังไม่เคยจับคอมเลยจนกระทั่งจบ ป.6  ถ้าใครเรียนรุ่นราวคราวเดียวกับผมคงจะรู้จัก  มานี มานะ วีระ ปิติ ชูใจ กันเป็นอย่างดี   และกิจกรรมของเด็กๆสมัยนั้น เป็นอะไรที่สนุกมาก  เป่ายาง ดีดเม็ดมะขาม  มอญซ่อนผ้า กระโดดยาง  ฯลฯ  ถ้าชอบสาวสักคนเต็มที่ก็เขียนจดหมายน้อยฝากเพื่อนไป พูดไปก็อิจฉาเด็กสมัยนี้เนาะ  ได้คุยได้เห็นหน้ากันโดยที่ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคเลย.