ระหว่างที่เล่นเน็ตรอเวลาออกไปวิ่ง ผมก็นึกหัวข้อบทความออกว่าจะเขียนบล็อกเรื่องอะไรดี ประจวบเหมาะกับมีคนสงสัยว่า คำว่า Referral Rate fee หายไปไหนจากยอดที่ผมโชว์เมื่อวานและก็อาจจะมีท่านผู้อ่านบางท่านคาราคาซังว่า เอ..ยอดตัวนี้มันของจริงหรือของปลอมน้า… ก็ขอธิบายเรื่องของ Referral Rate ตรงนี้ให้เข้าใจกันก่อนนะครับว่า กรณีที่เรามีียอดขายเกิน 3131 ชิ้น ขึ้นไปและส่งเรียบร้อยแล้ว เจ้าค่าตรงนี้มันจะหายไปเองอัตโนมัติ เพราะมันเป็นค่าสูงสุดแล้ว ถึงแม้คุณจะขายได้เยอะกว่านี้ ก็จะได้ค่าคอมมิชชั่นแค่ 5.8% เฮ้ย ไม่ใช่!… มันต้องเป็น 8.5% เท่านั้น แล้วเจ้ารูปนี้มันของจริงหรือเปล่าหว่า…ฮ่าๆ ผมไม่่ขอตอบก็แล้วกัน เพราะใกล้จะได้เวลาไปวิ่งแล้ว ให้เพื่อนๆช่วยตอบแทนด้านล่างก็แล้วกันนะครับ…ซะแว๊บ.
คุณพ่อสอนทำธุรกิจแบบพอเพียง
สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้ผมก็มีเรื่องเล่าเล็กๆน้อยๆ จากคุณพ่อที่สอนผมให้รู้จักแนวคิดของการทำธุรกิจแบบยั่งยืน คุณพ่อเกิดเป็นลูกชาวนาที่ยากจนคนนึงซึ่งก็คือคุณปู่นั่นเอง คุณปู่เกิดมาในยุคของสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งท่านเล่าให้ฟังว่า ตอนที่ท่านยังเด็กนั้นเวลากลางคืนพ่อกับแม่จะต้องอุ้มคุณปู่พากันออกไปหลบตามท้องนาเพราะสมัยนั้นเครื่องบินจะมาิทิ้งระเบิดตามบ้านเรือนประชาชนแถวๆ อำเภอ ธาตุพนม จ.นครพนม ซึ่งเป้าหมายของเครื่องบินก็คือ พระธาตุพนม นั่นเอง คุณปู่ได้รับมรดกมาเพียงผืนนา 1 แปลงเพื่อประกอบอาชีพเลี้ยงดูลูกๆอีก 9 คน ซึ่งคุณพ่อเป็นลูกคนที่สองของคุณปู่ พ่อมีอาชีพทำนาเป็นหลักเมื่อสมัยที่ผมยังเด็ก และเริ่มหันมาทำการค้าขายตอนที่ผมเริ่มเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาโดยการขายของชำและขายกับข้าวในตอนเช้าและพ่วงด้วยการขายก๋วยเตี๋ยวถ้วยละ 1 บาทให้กับนักเรียนประถมในสมัยนั้นและขายปิ้งไก่ไม้ละ 2 บาท และที่เด็ดสุดก็ส้มตำถุงละ 2 บาทเช่นกัน ผมยังจำเหตุการณ์เหล่านั้นได้ดีเพราะผมเป็นลูกมือคือช่วยล้างถ้วยอีกแรง สมัยนั้นต้นทุนแต่ละอย่างค่อนข้างถูกมากๆ น้ำมันลิตรละ 8 บาท และวัตถุดิบอื่นๆก็ถูกเช่นกันในช่วงนั้นพ่อเป็นเจ้าแรกๆในการเปิดร้านขายของชำและกับข้าว ทุกๆเช้าชาวบ้านจะวิ่งปลี่มาที่บ้านผมทันทีเพื่อซื้อกับข้าว ถ้าวันไหนพ่อปิดร้านหรือไม่ได้ไปจ่ายตลาดชาวบ้านก็เซ็งไปตามๆกัน
วันละ 2 หมื่นยังพอไหว แต่ใจมันไม่พอ
วันหยุดสุดสัปดาห์ของไทย แต่ในอเมริกาฝรั่งหัวแดงยังมีเวลา Shopping กันเพลินทีเดียว ก็จะให้ทำไงล่ะคนมันต้องกินต้องใช้ เมื่อมันหมดไปก็ต้องซื้อใหม่ เทคโนโลยีใหม่ๆ ถ้าไม่มีมันก็ตกเทรน มันก็เลยต้องซื้อมาระงับความอยากตามประสาคน Shopping Online ของใช้ในบ้านอะไรมันหมดอะไรมันเสียพ่อบ้านแม่บ้านก็ต้องหามาทดแทน มันขาดไม่ได้หรอก เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ถ้าไม่รู้จะขายอะไร ก็ลองเดินรอบบ้านสักรอบสองรอบ แล้วก็จดเอาไว้ว่ามีอะไรอยู่ในบ้านบ้าง ขนาดในบ้านของเรายังมีเลย แล้วฝรั่งหัวแดงจะไม่มีของพวกนี้ไว้ในบ้านเชียวหรือ คิดเหมือนกันมั้ย ฺB1.
เมื่ออยากรวยกัน ฉันก็ช่วยจัดให้
หลังเลิกงานของทุกวันผมจะรีบกลับบ้านทันที เพื่อทำภาระกิจต่างๆ ในตอนเย็นให้เสร็จก่อนจะออกไปวิ่งเล่นตามประสาคนรักสุขภาพ แต่วันนี้จะแปลกกว่าทุกวันคือ หลังจับมอเตอร์ไซต์ฮ้างคู่ใจ ก็บึ่งไปที่ร้านกาแฟใกล้บ้านทันที เพราะมีเพื่อนร่วมงานที่บริษัทมากระซิบข้างๆหูว่าอยากให้ช่วยสอนอเมซอนให้หน่อย ผมหันไปมองหน้าแป๊บนึงแล้วนึกในใจว่า “จะให้สอนกันง่ายๆแบบนี้เลยหรอ” 10 วินาทีต่อมา ก็มีการเจรจาต่อรองกันตามประสาคนทำธุรกิจ มันก็เลยมาลงเอยที่ร้านกาแฟแห่งนี้ “นายเข่ง” เป็นร้านกาแฟของพี่มดแสนสวย ผู้ให้การสนับสนุนและอำนวยความสะดวกให้ใช้บริการสถานที่ในการสอนเป็นอย่างดี และที่สำคัญกาแฟรสชาติไม่เป็นรอง StarBuck แน่นอนราคาย่อมเยาว์คนจนๆอย่างผมนั่งกินได้สบายๆ นั่งเทรนนิ่งกันเกือบๆ สามชั่วโมงเห็นจะได้ หมดชานมไป 1 แก้วเล็ก มาดูหน้าตาลูกศิษย์อันสุดหล่อทั้งสองกันได้เลย หน้าตาราศีจับมีแววจะเป็นเสี่ยในอนาคตแน่นอน ลูกศิษย์นั่ง Honda City กับ Vigo คนละคัน ส่วนผมเป็นอาจารย์ก็นั่ง Honda เหมือนกัน แต่เป็น Honda Tena นะ. แล้วรูปผมนั้นล่ะไปไหน ฮ่าๆ ก็อยู่หลังกล้องนั่นไง เผอิญไม่มีคนถ่า่ยรูปเลยต้องถ่ายเอง จริงๆ ตอนนี้หัวเกรียนเลยงดออกอากาศชั่วคราว อิๆ .
รับกำลังใจสักหน่อยมั้ยจ๊ะ!
เช่นเคยเหมือนทุกวัน ระหว่างนั่งดูบอล สมาธิการทำงานก็ลดลง ก็ได้แต่เอายอดมาโชว์ไปวันๆ เพื่อให้บอทได้มาเก็บไปพิจารณา แต่สรรพากรได้โปรดไปให้ห่าง ภาษีผมเสียทุกปีไม่เคยขาด แต่รายได้ตรงนี้ขอเหอะ บุคคลธรรมดาอย่างผมลูกเมียก็ยังไม่มี พ่อแม่ก็ยังไม่ถึง 60 ปี หักอะไรก็ไม่ได้เลยถ้าเอามาคิดภาษีหมดมันจะไม่ไหวเอานะครับ โชว์ยอดแบบนี้คงจะพอหล่อเลี้ยงสภาพจิตใจให้มุ่งมั่นขึ้นไปอีก ถ้ารู้ว่าทำเงินได้เยอะแบบนี้ทำไปตั้งนานแล้ว ไม่มานั่งเฝ้าเว็บบอร์ดให้เสียเวลาหรอก แล้วคุณล่ะยังเฝ้าเว็บบอร์ดอยู่หรือเปล่า ถ้าใช่คุณก็จะติดกับดักทางความคิดและก็ได้แต่พูดกับตัวเองว่า ทำไมเราัยังไปไม่ถึงไหน แล้วลองถามตัวเองดูอีกครั้งว่าลงมือทำจริงๆจังๆ แค่ไหนแล้วเต็มที่กับมันหรือยัง หรือได้แต่พูดว่าวิธีการของคนโน้นก็ดี เทคนิคของคนนี้ก็ดี แล้วเราจะทำอะไรดีเนี่ย ลองเต็มที่กับมันดูิสิแล้วคุณก็จะได้พูดคำว่า “รู้อย่างนี้ทำตั้งนานแล้ว” สักที แต่วันนี้เกาหลีใต้ดันแพ้ อ๊า..กๆ เสียตังค์เลย
กระตุ้นอีกหน่อย ค่อยไปทำงาน
ตอนเย็นของวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมอีกเช่นเคย แต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นกว่าทุกๆวันคือ ยอดขายพุ่งไปที่ 318 ออเดอร์ ซึ่งมากกว่าทุกๆวัน และที่น่าตื่นเต้นขึ้นอีก Conversion ทำไมมันเวอร์แบบนี้ กระโดดไปที่ 37.68% ได้ัยังไง ตัวเลขนี้มันช่างน่าค้นหายิ่งนักถือว่าเป็นสถิติใหม่ของการทำงาน ทำให้ผมต้องกลับไปเอาข้อมูลที่มีมาวิเคราะห์ให้ละเอียดมากกว่าเดิมซะแล้ว และถ้านำสินค้าเหล่านี้ไปโปรโมทด้วย PPC คงจะำกำไรบานเบอะเลยทีเดียวเชียวถ้าหากคู่แข่งไม่เยอะมาก อาจจะสงสัยนะครับผมทำยังไงกับมันถึงได้ Conversion เยอะแบบนี้ ก็ขอตอบแบบสั้นๆห้วนๆ แบบฝรั่งว่า “Simple is the best” ถ้าจะเอาความหมายแบบไทยๆ ก็จะประมาณว่า “ทำให้มันง่ายเข้าไว้ แล้วมันจะดีที่สุด” ง่ายในที่นี้มีนิยามว่าอย่างไรบ้าง ก็ขออธิบายเพิ่มเติมอีกนิด
โชว์วันละนิด จิตแ่จ่มใส
ณ เวลานี้การเขียนบล็อก นึกอะไรไม่ออกโชว์ยอดอย่างเดียว คิดว่า่่น่าจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยและช่วยเพิ่มกำลังใจให้กับใครหลายๆ คน โดยเฉพาะเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ได้คุยกับผมมาแล้วแบบตัวต่อตัวเพื่อเป็นการตอกย้ำว่า วิธีการที่ผมได้นำเสนอไปนั้นยังสามารถทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ ในระหว่างที่ผมได้หยุดทำมาประมาณ 1 อาทิตย์กว่าๆ เนื่องจากสาเหตุที่ได้นำเสนอไปในบทความก่อนๆ แต่หลังจากวันนี้ไปผมจะเริ่มกลับมาอีกครั้งเป็นยกที่สอง และยกที่สองจะรุนแรงกว่ายกแรกแน่นอน เพราะผมได้ตัดสินใจทิ้งไพ่อีกหนึ่งใบที่ผมถืออยู่ ทำให้มีเวลามากขึ้นและทุ่มเทให้กับงานออนไลน์สไตล์ไทยเน็ตบล็อก เพื่อนๆ ที่รับวิธีการจากผมไปแล้วอย่าได้ชล่าใจ รีบๆเร่งมือเข้านะครับ เพราะกำลังจะเข้าครึ่งปีหลังแล้ว ปลายปีมีเฮมากกว่านี้แน่นอน





Recent Comments